29 september 2014

Luchtbrug naar Midden-Oosten en Afrika

Sedert 2011 wordt op de Middellandse Zee de operatie Hermes uitgevoerd met als doel vluchtelingen te vinden die veelal in gammele bootjes de oversteek van Noord-Afrika naar Italië wagen. Natuurlijk mogen deze vluchtelingen niet zonder meer rekenen op een permanente verblijfsvergunning in Fort Europa. Hun aanvragen worden aan de vaste wal afgewikkeld.

Helaas bereiken ze niet allemaal de Italiaanse kust. Soms laten mensensmokkelaars de boten zinken, vaak is het slechte weer teveel voor de bijna-wrakken of ze zinken gewoon uit zichzelf - van ellende. Een enkele keer worden de slachtoffers door schepen uit het water gevist of ze worden in het kader van Operatie Hermes door patrouilleboten aan boord genomen. De gelukkigen worden aan Italiaanse wal gezet waar een zorgvuldige intake de echte asielzoekers die met recht en reden voor hun leven hebben moeten vluchten, moet scheiden van economische vluchtelingen die een veel beter leven wensen te vinden in Noord-Europa. De praktijk is weerbarstig. De selectieprocedure is ingewikkeld, reispapieren ontbreken of overige noodzakelijke gegevens zijn niet voorhanden om een asielaanvraag te kunnen beoordelen. Hoe het ook zij, de meest vluchtelingen vinden een weg naar het rijke noorden.

Maar het gaat ook vaak mis. Volgepropte bootjes kapseizen en honderden vluchtelingen verdrinken. De Europeanen spreken er schande van. Hoe is dit mogelijk? De patrouilles wordt opgedragen extra scherp op te letten. Wanneer een bootje in moeilijkheden dreigt te komen, moet onmiddellijk worden ingegrepen, de slachtoffers moeten aan boord worden genomen en aan Europese wal gezet.
Ook het omgekeerde geldt. Een volgepakt scheepje dat niet in moeilijkheden komt, bereikt de Italiaanse kust en de schepelingen 'gaan in procedure'. Ze worden in open vluchtelingencentra geplaatst. Velen wachten daar hun lot niet af en reizen door naar het noorden. Een aanzienlijk aantal van hen bereikt ook Nederland.

De gekozen procedure is omslachtig. Wanneer de bootjes dreigen te zinken wordt ingegrepen, maar zo lang dat nog niet het geval is, worden ze ongemoeid gelaten. En daarvoor moeten patrouilles dan dag en nacht de Middellandse Zee afstruinen met de aanzienlijke kans dat scheepjes in nood toch nog worden gemist? Een riskante aanpak.

Het is toch veel efficiënter de vluchtelingen maar gelijk op te halen van de Noord-Afrikaanse kust? Dat is veel veiliger dan ze op volle zee aan boord te moeten nemen. Stuur gewoon schepen of vliegtuigen naar Noord-Afrika! En nu we toch bezig zijn, waarom moeten deze vluchtelingen eigenlijk eerst een onmenselijke tocht door woestijnen en andere onveilige gebieden proberen te overleven, alvorens ze door de Italianen kunnen worden opgehaald en naar Italië worden gebracht? Waarom niet een luchtbrug geopend naar Syrië, Irak, Noord- of Zuid-Soedan, Erithrea of ..., ach de landen zijn wel bekend?

Deze methode is niet alleen veel efficiënter en veiliger, maar heeft bovendien het grote voordeel dat je ook mensen bereikt die geen tienduizend euro voor een mensensmokkelaar kunnen betalen maar toch graag een betere toekomst in Europa zouden willen opbouwen. Bovendien krijgen dan ook de echte, armlastige asielzoekers een kans. En daar was het toch allemaal om begonnen?